|
Jobsbók, kapittul 19 Job svarar: Hjartaloysi vinanna v1Tá svaraði Job og segði:v2«Hvussu leingi vilja tit sál mína meina, og berja meg sundur við orðum?v3Tíggju ferðir hava tit nú háðað meg, tit skammast ikki fyri at fara illa við mær.v4Havi eg í roynd og veru gjørt skeivt, og hongur misgerð uppi í mær?v5Ella vilja tit reiðuliga gerast stórir móti mær og seta at mær við háð? Trúloysi vinanna og vónloysi Jobs v6So vitið tá, at Guð hevur boygt meg niður og hevur ringað net sítt um meg.v7Sí, eg rópi: «Valdsgerð!» men fái einki svar, eg kalli á hjálp, men eingin rættur er.v8Hann hevur byrgt veg mín, so eg sleppi ikki fram, og lagt myrkur um leiðir mínar.v9Hann hevur latið meg úr heiðuri mínum og tikið krúnuna av høvdi mínum.v10Hann hevur brotið meg niður allar staðir, so at eg má burtur, og slitið upp vón mína eins og træið.v11Vreiði hans logar móti mær, hann heldur meg vera fígginda sín.v12Í felagi koma skarar hans fram og halda ferð síni móti mær, teir seta herbúðir sínar kring tjald mítt.v13Brøður mínir eru farnir frá mær, vinir mínir vilja ikki vita av mær,v14næstingar mínir og kunningar halda sær burtur, húsfólk míni hava gloymt meg;v15arbeiðiskonur mínar rokna meg fyri fremmandan, eins og ókunnigur maður eri eg í eygum teirra;v16rópi eg á træl mín, svarar hann ikki, eg má bøna og biðja hann við munni mínum;v17konu míni stendst við anda mín, ein dampur eg eri fyri mínum egnu brøðrum;v18sjálvt óvitadreingir vanvirða meg, tá ið eg reisist, spotta teir meg.v19Allir mínir lagsmenn hava mótboð av mær, og teir, ið eg elskaði, venda sær frá mær.v20Beinini hanga føst í húð míni, við holdinum í tonnunum komst eg undan.v21Várkunn, várkunn, tit vinir mínir, tí at hond Guðs hevur rakt meg!v22Hví elta tit meg við eins og Guð og verða ei mettir av holdi mínum? Men kortini væntar hann at síggja Guð sær við lið sum hjálparmann v23Gævi at orð míni vórðu skrivað upp, vórðu ritað í bók,v24við jarngrifli og blýggi, høgd í klett fyri allar ævir!v25Men eg veit, at loysnari mín livir, yvir dustið skal málsmaður rísa upp.v26Tá ið húð mín er burturtærd, skal eg tó frá holdi mínum skoða Guð,v27sum eg skal síggja mær við lið; hann skulu eygu míni síggja og ongan fremmandan! Nýru míni farast inni í mær! Tá skulu vinirnir koma til at kenna Guðs vreiði |